After applauding adamantly anti-academic, avant-garde author, amateur animal audience—abandoning apprehensions, abolishing adolescent angst, and activating adventurous attitude—applies appealing absurd activities, attempts anaphora, acronyms, and acrostics, assembles anapests and amphibrachs, asserting artifice. Amateur animal author—also avidly alleluia-allergic, anal albeit apathetic, and amply ambitious—acquires alphabet addiction, accumulates arrhythmic adaptations, amusing aphorisms, auditorily agreeable anthems, and amiable allegories, all-in-all above-average art.
February 20, 2009
After Abish: An antsy animal’s antidote against apartment’s anemic atmosphere
Posted by minggoy under Exercises in style[11] Comments
February 21, 2009 at 2:30 am
And another, an animateur accompanying animal audience at assembly, anticipates aiding and abetting ambitious assay,asserting assiduity and anti-anemia activism, actually.
February 21, 2009 at 5:44 am
Ahahahaha! Aliw, ano?
Adios,
Antukin (amoy-araw at aligaga)
February 21, 2009 at 8:41 am
Ay, amoy Arabo?
Ayus, ateng. Ayoko awatin ang akit.
Akesh
February 23, 2009 at 2:21 am
ay, ang aling-aling aman. ayos ambilibabol alaga ampusang aibigan ayer apir!
February 24, 2009 at 8:52 pm
Amazing and appealing alphabetic ambit: accolades, as always, accompany adroit accomplishments.
February 26, 2009 at 4:13 am
Awright! Astonished audience are affected, aspire additions, and anticipate accumulating attempts. Atapang atao! Anghirapna.
February 28, 2009 at 12:27 am
Ang kukulit ninyo!
Vince, are you still feeling nostalgic?
Mabi, are you ready for your event (a.k.a yung hindi Eheads concert)?
Ayer, why are you in a translating mood?
Your friend,
M.
(in need of a rabies shot, pero okey lang kung makalimutan)
February 28, 2009 at 2:42 am
Because buffoonery becomes bored buddies.
Zam kindofa yez. Napadala ko na lahat ng materials sa mga actors at excited na akong mapanood sila
Ayus! But I still have to work on my intro. Walang oras. Gayahin ko na lang kaya si Doug at basahin ang corporate governance structure and approach ng Ayala Land?
March 2, 2009 at 4:59 am
hi M.
kumusta na ang summer? sarap nang magtampisaw sa beach ano? tarang mag-babe watching!
btw, on why i’m in a translating/version-ing mood: one poet whose blog i read regularly said that he believes frost when frost said that poetry is what is *lost* in translation, and he added, ‘that’s why i keep on translating and translating, losing and losing…’ i kind of like his idea, seems to me a new way to read/interpret frost’ thoughts on translation.
and before this napaupo ako minsan sa powerbooks at binasa ang essay ni don paterson tungkol sa translation/version sa huling bahagi ng kaniyang librong “Orpheus” na mga versions niya ng sonnets ni rilke. hindi ko nga lang nabili kasi walang pera that day haha. kawawa.
pinag-iisipan ko pa rin ito, napukaw kasi ang mga isipin ko sa translation/version mula pa noong interview ni marc para sa spacephilippines. gusto kong pag-isipan pa at palawakin… pag nagkapanahon, i will blog about it. naku, napahaba na to pareng M. tara na lang magswimming!
March 2, 2009 at 10:26 am
Affirmative–although acclimatizing and adjusting. Absence at abode accommodates awe (and awww). Amiable associates ably assuage although auld acquaintances astonish as always.
Translation (ika nga ni Ayer–panibagong pagtingin sa sabi ni Frost tungkol sa loss): oo, nostalgic minsan, though keri lang at dapat maging bukas sa mga bagong ideya at karanasan. Nakikibarkada naman ako sa mga kaklase pero nakaka-miss kayo at gusto ko na ring magtampisaw sa beach.
March 3, 2009 at 2:57 pm
Miz Mabi, I think you can use the corporate governance structure thingamajig as your intro. All you need to do is modulate your voice and make meaningful pauses. Voila! Poetic poet!
Pareng A., *lost* in translation ba o *lust* in translation? Balita ko may kakaibang *L* ang bagong libro…
Znecniv, I’m sure your friends missed you when they ate fresh lobster from Catanduanes and drank beer at 77 the other night.
Your true and original friend, M.